Op Instagram doet er al even een trend de ronde waarbij je opsomt van welke auteurs je onmiddellijk een (volgend) boek zou lezen. Ik zie vooral veel ronkende internationale namen passeren, maar wil het zelf graag iets dichter bij huis houden.

Ik kijk, soms al een tijdje, reikhalzend uit naar een nieuwe roman van deze drie Vlaamse “debutanten”. Al zeg ik tegen verhalenbundels in plaats van een roman natuurlijk ook geen nee.

Varkensribben | Amarylis de Gryse

🐽 Zelden zo watertandend een boek gelezen als Varkensribben van Amarylis de Gryse en dat is best knap als je weet dat ik geen vlees eet. Daarnaast wist ze de crisis in de gezondheidszorg – toen al – schrijnend weer te geven.

Marieke slaapt al dagen in een huurauto aan de vaart. Net toen ze de was wilde doen, zette haar jeugdliefde haar op straat. Ze raakte haar kleren kwijt, haar huis, en ook zichzelf.

De zomer wordt steeds warmer. Ook in het rust- en verzorgingstehuis waar ze als verpleegster de ochtenddienst doet. Door problemen bij de verhuizing van het oude naar het nieuwe, modernere gebouw, blijft Marieke alleen met de bejaarden in de hitte achter. Maar zolang ze niet teveel nadenkt, komt alles wel goed.

Niet aan gehaktballen denken. Niet aan de wegkwijnende bejaarden. Niet aan die ene bezoeker die ze naar zijn huis volgde. Niet aan hoe ze opgroeide. Niet aan worst met appelmoes. Niet aan pralines. Niet aan rauw vlees en noordzeesalade.

Dan komt alles goed. Toch?

Hotel Kosmos | Yelena Schmitz

👙 Van Yelena Schmitz valt er meer te lezen dan deze roman: columns, essays, een prentenboek… Maar, tot vandaag is Hotel Kosmos haar enige (jeugd)roman en ik wil meer. Met weinig woorden vertelt ze ongelofelijk veel over een gezin dat – net als het vakantiepark – langzaam uit elkaar valt.

De elfjarige Maia logeert twee weken in een huisje van vakantiepark Hotel Kosmos. De bowlingbaan hapert en de slagboom is stuk. En ook tussen haar ouders gaat het niet goed, maar daar denkt Maia liever niet over na. Ze trekt eropuit en vindt een meeuw en vijf konijntjes die dringend zorg nodig hebben. Ze beklimt in haar eentje de hoogste  duintop en gaat oneindig vaak van de glijbaan in het zwembad.

En gelukkig is er Troy, de jongen die haar even haar zorgen doet vergeten.

Honingeter | Tülin Erkan

✈ Bijna 5 jaar geleden schreef Tülin Erkan met Honingeter een verhaal over cultuur, over taal en over ergens thuishoren. Al 5 jaar ben ik hongerig naar meer van haar poëtische taal.

Sibel wacht in de luchthaven van Istanboel. Elke dag opnieuw mist ze haar vlucht naar Brussel. Een zieke piloot, een zonderlinge veiligheidsagent en een drugshond vergezellen haar op haar dwaaltocht.

Binnen de muren van de luchthaven zoeken ze naar manieren om de zwarte gaten in hun geheugen op te vullen. Buiten woedt een sneeuwstorm.