Ze zeggen dat… boeken lezen de wereld beter maakt. Als er één boek is waarvoor die stelling van toepassing is, dan is het wel Jackie.
Maar Jackie heeft er geen zin in, want misschien komt alles morgen wel goed, maar misschien ook niet. Niemand weet het. Want het is nog maar vandaag.
Het verhaal
Jackie woont met mama in het huis van oma Jacqueline, terwijl die in Australië koala’s verzorgt. Al snel krijgen Jackie en mama het aan de stok met een overijverige wijkagent die allesbehalve blij is met hun komst en Jackies wekelijkse (haar)wasbeurt op zondag. Ook zijn dochter Odette lijkt vastberaden om het Jackie moeilijk te maken. Zonder haar vrienden in de buurt voelt Jackie zich erg eenzaam op de nieuwe plek. Mama heeft weinig tijd, ze heeft het veel te druk op het werk. Oma zou Jackie zeker wel begrijpen, maar die kan haar niet helpen vanuit Australië. Of wel?
In slechts een 200-tal pagina’s schrijft Liesbeth Talboom een verhaal over opgroeien, pesten, jezelf blijven en de wereld met zachtheid benaderen. Jackie is een warme knuffel in boekvorm met prachtige en subtiele illustraties van debutant Seren Teke.
Mini-interview met Liesbeth & Seren
Je moet niet harder worden omdat ze je hard behandelen. Je mag met zachtheid reageren. Dat is niet de makkelijkste weg, maar wel de mooiste.
Jackie houdt nog meer van haar weerbarstige krullenbos wanneer ze ontdekt dat ze er ook voorwerpen in kan verstoppen. Ik vroeg schrijver Liesbeth Talboom en illustrator Seren Teke wat zij graag in hun haar zouden willen verstoppen om iemand mee van dienst te zijn.
Seren: Ik zou sowieso een haarelastiekje in mijn haren verstoppen. Ik heb er zelf ook altijd minstens 3 bij in mijn rugzak, portefeuille,… Zelf heb ik ook veel haar en daardoor gaan mijn elastiekjes snel stuk. Wie weet kan ik er ooit iemand mee helpen.
Liesbeth: Ik zou – als ik mag fantaseren – altijd twee (opblaasbare) kussentjes in mijn haren stoppen, of een gezellig picknickdeken. Zo kan ik het altijd en overal gezellig maken voor een fijne babbel met wie ik tegenkom!
Jackie leert de lezer niet alleen dat anders zijn oké is, maar is ook de heldin van het kleine gebaar. Welke act of kindness vinden jullie dat mensen wel wat vaker zouden mogen doen?
Seren: Vaker aan je naasten zeggen hoe graag je ze ziet.
Liesbeth: Ik denk dat we wat vaker moeten durven glimlachen naar elkaar, ook naar vreemden!
Ik wens de wereld toe dat iedereen een beetje meer Jackie en wat minder Odette wordt. Zoveel energie kost dat niet.
